1–2 RAB bir gün Amittay oğlu Yunus'a, "Kalk, Ninova'ya, o büyük kente git ve halkı uyar" diye seslendi, "Çünkü kötülükleri önüme kadar yükseldi."
3 Ne var ki, Yunus RAB'bin huzurundan Tarşiş'e kaçmaya kalkıştı. Yafa'ya inip Tarşiş'e giden bir gemi buldu. Ücretini ödeyip gemiye bindi, RAB'den uzaklaşmak için Tarşiş'e doğru yola çıktı.
4 Yolda RAB şiddetli bir rüzgar gönderdi denize. Öyle bir fırtına koptu ki, gemi neredeyse parçalanacaktı.
5 Gemiciler korkuya kapıldı, her biri kendi ilahına yalvarmaya başladı. Gemiyi hafifletmek için yükleri denize attılar. Yunus ise teknenin ambarına inmiş, yatıp derin bir uykuya dalmıştı.
6 Gemi kaptanı Yunus'un yanına gidip, "Hey! Nasıl uyursun sen?" dedi, "Kalk, tanrına yalvar, belki halimizi görür de yok olmayız."
7 Sonra denizciler birbirlerine, "Gelin, kura çekelim" dediler, "Bakalım, bu bela kimin yüzünden başımıza geldi." Kura çektiler, kura Yunus'a düştü.
8 Bunun üzerine Yunus'a, "Söyle bize!" dediler, "Bu bela kimin yüzünden başımıza geldi? Ne iş yapıyorsun sen, nereden geliyorsun, nerelisin, hangi halka mensupsun?"
9 Yunus, "İbrani'yim" diye karşılık verdi, "Denizi ve karayı yaratan Göklerin Tanrısı RAB'be taparım."
10 Denizciler bu yanıt karşısında dehşete düştüler. "Neden yaptın bunu?" diye sordular. Yunus'un RAB'den uzaklaşmak için kaçtığını biliyorlardı. Daha önce onlara anlatmıştı.
11 Deniz gittikçe kuduruyordu. Yunus'a, "Denizin dinmesi için sana ne yapalım?" diye sordular.
12 Yunus, "Beni kaldırıp denize atın" diye yanıtladı, "O zaman sular durulur. Çünkü biliyorum, bu şiddetli fırtınaya benim yüzümden yakalandınız."
13 Denizciler karaya dönmek için küreklere asıldılar, ama başaramadılar. Çünkü deniz gittikçe kuduruyordu.
14 RAB'be seslenerek, "Ya RAB, yalvarıyoruz" dediler, "Bu adamın canı yüzünden yok olmayalım. Suçsuz bir adamın ölümünden bizi sorumlu tutma. Çünkü sen kendi istediğini yaptın, ya RAB."
15 Sonra Yunus'u kaldırıp denize attılar, kuduran deniz sakinleşti.
16 Bu olaydan ötürü denizciler RAB'den öyle korktular ki, O'na kurbanlar sundular, adaklar adadılar.
17 Bu arada RAB Yunus'u yutacak büyük bir balık sağladı. Yunus üç gün üç gece bu balığın karnında kaldı.
+ Yorum Ekle
📖 Yunus Kitabına Giriş

YUNUS KİTABINA GİRİŞ

Kitabın Yazarı Kimdir?

Yunus (geleneksel görüşe göre). barışçıl ve müreffeh zamanında peygamberlik etmiştir .

Nereden Yazıldı?

Kesin olarak bilinmiyor; ancak muhtemelen II. Yeroboam'ın döneminde (MÖ 782 - 753) Kuzey Krallığında. (2. Kra 14:23-28)

Kime Yazıldı?

Öncelikle İsrail halkına; Tanrı’nın uluslara yönelik merhametini öğretmek için.

Yazım Amacı Nedir?

Tanrı’nın merhametinin sadece İsrail’e değil, tövbe eden bütün uluslara da uzandığını göstermek; insanın kaçışına ve itaatsizliğine rağmen Tanrı’nın kurtarma planının durmadığını açıklamak.

Anahtar Fikir Nedir?

Tanrı’nın Egemen Merhameti.

Kitabın Ana Hatları

BÖLÜM 1
  1. Tanrı’nın Çağrısı ve Yunus’un Kaçışı – 1:1–3
  2. Tanrı Fırtına Gönderiyor – 1:4–7
  3. Denizciler ve Yunus – 1:8–12
  4. Denizciler ve Tanrı – 1:13–16
  5. Tanrı’nın Yanıtı – 1:17
BÖLÜM 2
  1. Yunus’un Duası – 2:1–9
  2. Tanrı’nın Yanıtı – 2:10
BÖLÜM 3
  1. Tanrı’nın Çağrısı ve Yunus’un İtaati – 3:1–3a
  2. Yunus’un Vaazı ve Ninova’nın Tövbesi – 3:3b-9
  3. Tanrı’nın Yanıtı – 3:10
BÖLÜM 4
  1. Yunus’un Öfkesi – 4:1–3
  2. Tanrı’nın Yanıtı – 4:4
  3. Tanrı’nın Merhameti ve Cezası – 4:5–6
  4. Yunus’un Öfkesi – 4:7–9
  5. Tanrı’nın Yanıtı – 4:10–11
Yunus 1:1–3

Yunus Kitabı Tanrı’nın Yunus’u Ninova’ya göndermesiyle başlar. Ancak Yunus, Tanrı’nın çağrısına itaat etmek yerine O’ndan kaçmayı seçer.

1:1–2 | RAB bir gün Amittay oğlu Yunus'a, "Kalk, Ninova'ya, o büyük kente git ve halkı uyar" diye seslendi, "Çünkü kötülükleri önüme kadar yükseldi."

  1. Yunus. Kitabın muhtemel yazarı, peygamber...
  2. Kalk, Ninova’ya... git... uyar. Tanrı’nın peygamber Yunus'u özel bir görev için Ninova'ya göndermek istemektedir. Ninova, İsrail topraklarından uzak ve Yahudi olmayan putperest kişilerin yaşadığı bir şehirdir.
  3. kötülükleri önüme kadar yükseldi. Ninova halkının günahları çoktur. Ancak Tanrı'nın merhameti daha ilk ayetlerde görülür.

1:3 | Ne var ki, Yunus RAB'bin huzurundan Tarşiş'e kaçmaya kalkıştı. Yafa'ya inip Tarşiş'e giden bir gemi buldu. Ücretini ödeyip gemiye bindi, RAB'den uzaklaşmak için Tarşiş'e doğru yola çıktı.

  1. kaçmaya kalkıştı. Tanrı’nın çağrısından kaçış, çoğu zaman görevden değil, Tanrı’nın isteğinden kaçıştır. Yunus’un direnişinin arkasında Tanrı’nın düşmana merhamet gösterebileceği gerçeğini kabul edememesi vardır (Yun. 4:2).
  2. Tarşiş. Yunus yalnız gitmemeyi değil, mümkün olan en uzak yere gitmeyi seçti. İtaatsizlik, yürekte başladığında insan sınır tanımaz.
  3. RAB’den uzaklaşmak için. Tanrı’dan kaçış imkânsızdır; ama insan çoğu zaman çözümü kaçmakta arar. Oysa kaçış fırtınayı kaldırmaz, sadece erteler (Mez. 139:7–10).
  4. Nereye gidebilirim senin Ruhun'dan, Nereye kaçabilirim huzurundan? (Mez 139:7)
  5. Karayı terk ederek, denizin Yaratıcısı’ndan kaçabileceğini sandı. — Jerome

Son Sözler

Yunus’un kaçışı, insanın Tanrı’ya direnebileceğini; ama Tanrı’nın amacını durduramayacağını gösterir.

Yunus 1:4–7

Yunus’un kaçışı Tanrı’nın müdahalesiyle kesilir. Tanrı bir fırtına göndererek hem Yunus’un kaçışını durdurur hem de itaatsizliğini açığa çıkarmaya başlar.

1:4 | Yolda RAB şiddetli bir rüzgar gönderdi denize. Öyle bir fırtına koptu ki, gemi neredeyse parçalanacaktı.

  1. şiddetli bir rüzgar. Buradaki fırtınanın özel bir amacı vardır, rastgele değildir; Tanrı zaman zaman doğayı kendi amacını işaret etmek için kullanır.
  2. gemi neredeyse parçalanacaktı. Yunus Tanrı’dan kaçmaya çalıştığında, sadece kendisini değil çoğu çevresindekileri de tehlikeye atar.

1:5 | Gemiciler korkuya kapıldı, her biri kendi ilahına yalvarmaya başladı. Gemiyi hafifletmek için yükleri denize attılar. Yunus ise teknenin ambarına inmiş, yatıp derin bir uykuya dalmıştı.

  1. Gemiciler korkuya kapıldı. Deneyimli denizciler böylesi bir fırtınada yapacakları pek bir şey olmadığının farkına varırlar.
  2. her biri kendi ilahına yalvarmaya başladı. Çoğu zaman tehlike anı insanın gerçek dayanağını ortaya çıkarır. Burada da herkes kendi ilahlarına, tanrılarına yalvarmaya başlar.
  3. Yunus ise... derin bir uykuya dalmıştı. Peki ya Yunus? Uyumaktadır. İtaatsizlik bu durum, onun yalnızca fiziksel değil, ruhsal bir duyarsızlık içinde olduğunu gösterir. Yunus, kendi isyanının sonuçlarıyla yüzleşmek yerine ondan kaçmayı tercih etmektedir.


1:6 | Gemi kaptanı Yunus'un yanına gidip, "Hey! Nasıl uyursun sen?" dedi, "Kalk, tanrına yalvar, belki halimizi görür de yok olmayız."

  1. Kalk, tanrına yalvar. Tanrı’nın Yunus’a söylediği çağrının benzeri, şimdi bir putperestin ağzından geri gelir. Kalk! Tanrı bazen itaatsiz kulunu yabancıların sözüyle uyandırır.
  2. belki halimizi görür de yok olmayız. Putperest denizciler merhamet umuduyla Tanrı’yı ararlar. Kendi hayatlarımızda da zaman zaman gördüğümüz bir ilginçlik vardır burada, bazen Tanrı’yı tanıyanlar sessiz kalır, tanımayanlar ise O’nu arar.

1:7 | Sonra denizciler birbirlerine, "Gelin, kura çekelim" dediler, "Bakalım, bu bela kimin yüzünden başımıza geldi." Kura çektiler, kura Yunus'a düştü.

  1. Kura çekelim. Denizciler bunun sıradan bir fırtına olmadığını anladıkları için, görünmeyen nedeni ortaya çıkarmak için kura çekmeye başvurdular.
  2. kura Yunus’a düştü. Yunus olayı saklanmaya çalışır, ama Tanrı gizli olanı açığa çıkarır.
  3. İnsan kura atar, Ama her kararı RAB verir. (Özd 16:33)

Son Sözler

Tanrı’nın gönderdiği fırtına Yunus’un kaçışını durdurmuş, gizli kalan isyanını açığa çıkarmıştır. İnsan saklanmaya çalışsa da, Tanrı er ya da geç gerçeği ortaya çıkarır.

Yunus 1:8–12

Bu bölümde denizciler, başlarına gelen felaketin sebebini öğrenmek için Yunus’u sorgularlar. Yunus ise hem kimliğini açıklar hem de fırtınanın kendi itaatsizliğinin sonucu olduğunu kabul eder.

1:8-9 | Bunun üzerine Yunus'a, "Söyle bize!" dediler, "Bu bela kimin yüzünden başımıza geldi? Ne iş yapıyorsun sen, nereden geliyorsun, nerelisin, hangi halka mensupsun?" Yunus, "İbrani'yim" diye karşılık verdi, "Denizi ve karayı yaratan Göklerin Tanrısı RAB'be taparım."

  1. Bu bela kimin yüzünden başımıza geldi. Denizciler kuranın sonucunun ilahi bir karar olduğunu anlamışlardı ve fırtınanın nedenini öğrenmek istediler.
  2. İbrani’yim. Arka arkaya gelen sorular üzerine, Yunus kimliğini açıkça söyler; ama asıl sorun kim olduğu değildir. Asıl sorun Tanrı’dan kaçıyor olmasıdır.
  3. Denizi ve karayı yaratan. Yunus'un sözleri biraz ironiktir. Denizi yaratan Tanrı’dan, deniz yoluyla kaçmaya çalışmaktadır.
  4. RAB’be taparım. Yunus Tanrı’ya ait olduğunu söyler, ama yaşamı o anda bunu doğrulamamaktadır.

1:10 | Denizciler bu yanıt karşısında dehşete düştüler. "Neden yaptın bunu?" diye sordular. Yunus'un RAB'den uzaklaşmak için kaçtığını biliyorlardı. Daha önce onlara anlatmıştı.

  1. dehşete düştüler. Denizciler artık yalnız fırtınadan değil, fırtınayı gönderen Tanrı’dan korkuyorlardı. Çünkü çok tanrılı toplumlarda, tüm tanrıların Tanrı'sı genellikle denizlerin ilahı olarak bilinirdi.
  2. Neden yaptın bunu? Putperest denizciler bile Yunus’un yaptığının ağırlığını kavramıştı.
  3. Sadece fırtınadan değil, aynı zamanda Tanrı’nın gücü ve doğruluğu ile beraber onun belirgin öfkesi ve kapsamından da korkmuşlardı. — H. Martin

1:11-12 | Deniz gittikçe kuduruyordu. Yunus'a, "Denizin dinmesi için sana ne yapalım?" diye sordular. Yunus, "Beni kaldırıp denize atın" diye yanıtladı, "O zaman sular durulur. Çünkü biliyorum, bu şiddetli fırtınaya benim yüzümden yakalandınız."

  1. Deniz gittikçe kuduruyordu. sana ne yapalım?.. kaldırıp denize atın. Denizciler artık sorunun kaynağını bulunca bir çözüm arayışına giderler. Tanrı'nın öfkesini dindirecek bir yol ararlar. Ancak dikkat çekici olan, Yunus'un verdiği cevaptır.
  2. benim yüzümden. Yunus fırtınanın nedeninin kendi itaatsizliği olduğunu biliyordu ve belkide denizcilerinde kendisi gibi ölüme gitmesine yüreği el vermemişti. Yinede bir tövbe adımı attığını görmüyoruz.

Son Sözler

Yunus sonunda fırtınanın nedenini kabul etti ve olanların kendi itaatsizliğiyle bağlantılı olduğunu anladı. Bu pasaj bize Tanrı’nın çağrısından kaçmanın bedelinin ne kadar ağır olduğunu göstermektedir.