1
Davut'un mezmuru
RAB çobanımdır,
Eksiğim olmaz.
2
Beni yemyeşil çayırlarda yatırır,
Sakin suların kıyısına götürür.
3
İçimi tazeler,
Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.
4
Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile,
Kötülükten korkmam.
Çünkü sen benimlesin.
Çomağın, değneğin güven verir bana.
5
Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın,
Başıma yağ sürersin,
Kâsem taşıyor.
6
Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni,
Hep RAB'bin evinde oturacağım.